Louis Braille
Het brailleschrift werd ontworpen door Louis Braille. Hij werd geboren op 4 januari 1809 in het Franse plaatsje Coupvray, in de buurt van Parijs.
Toen Louis drie jaar was, kreeg hij een ongeluk tijdens het spelen in de zadelmakerij van zijn vader en verwondde hij zichzelf met een mes aan één van zijn ogen. Door de slechte hygiëne van die tijd - en slechte medische kennis -leidde de verzorging van de wond tot een ontsteking, die na korte tijd ook nog het andere gezonde oog aantastte. De jonge Louis werd door deze ontstekingen totaal blind.
De 10-jarige Louis Braille ging in 1819 naar het Parijse blindeninstituut. Dit blindeninstituut is opgericht door Valentin Haüy in 1784 en bestaat tegenwoordig nog steeds als blindenschool onder de naam van de oprichter.
In die tijd probeerde men blinde studenten te leren lezen aan de hand van voelbare letters die uitstaken op gedroogd papier. Dit waren loodzware boeken met dikke bladzijden. De letters waren ondanks hun tactiele vormgeving moeilijk te herkennen voor de blinde leerlingen.
Louis Braille was al van jongs af aan op zoek naar een beter systeem om te kunnen lezen. Het schrift dat hij bedacht, is gebaseerd op het zogenaamde 'nachtschrift’ van Charles Barbier de la Serre een Franse legerkapitein die een systeem vond om soldaten in het duister geheime codes te laten lezen; hij ontwikkelde een voelbaar schrift gebaseerd op streepjes en punten. Dit systeem bleek ook voor blinden bruikbaar. Toch had het een paar onvolkomenheden, het aantal punten was bijvoorbeeld te groot om in één keer af te tasten.
Louis Braille bewerkte en vereenvoudigde het daarom naar een 6-puntensysteem waardoor het nog beter geschikt werd. Hij pikte het systeem snel op en leerde het aan zijn medeleerlingen. Al snel ‘schreven’ zij elkaar in hun nieuwe ‘geheimtaal’. De ziende leraren op de school waren hier niet blij mee, zij konden het voelbare schrift zelf niet lezen.
In 1825, Louis was inmiddels 16 jaar oud, presenteerde hij zijn nieuwe braille-alfabet op school. Hij had 63 manieren gevonden voor het gebruik van een cel bestaande uit zes punten. De (ziende) leraren waren het er niet mee eens om dit nieuwe puntschrift te introduceren op het instituut.
Louis Braille was een man van vele talenten: hij was een goede leerling, vooral muzikaal blonk hij uit. Hij bespeelde diverse orgels van kerken in Parijs. Toen hij wat ouder was werd hij leraar op zijn eigen instituut. Hij gaf algebra, grammatica, aardrijkskunde en muziek.
In 1828 bedacht hij ook een systeem om het muziekschrift om te zetten in punten. Vier jaar later mocht Louis zijn ‘puntenschrift’ demonstreren op een industrietentoonstelling in Parijs.
Louis Braille stierf op 6 januari 1852, 43 jaar oud, aan de gevolgen van tuberculose. Hij werd begraven op het kleine kerkhof van zijn geboorteplaats Coupvray. Zijn grafsteen is nog altijd terug te vinden en zijn geboortehuis is een museum geworden.
Twee jaar na zijn dood, in 1854, werd het brailleschrift officieel erkend door het instituut als volwaardige lees- en schrijftaal voor blinden. Vanaf dat jaar werd het braille langzamerhand in alle West-Europese landen ingevoerd als officieel blindenschrift. In 1873 werd het eerste boek in braille gedrukt: ‘De geschiedenis van Frankrijk’ in drie dikke banden.
In 1952 werden zijn stoffelijke resten opgegraven en verplaatst naar het Panthéon in Parijs waar alle grote Franse helden liggen begraven. De kist met de stoffelijke resten van Louis Braille werd in een ceremonie door Parijs gedragen gevolgd door een stoet van blinden uit de hele wereld.
De inwoners van Coupvray waren het er niet mee eens dat hun beroemde stadsgenoot hun grond zou verlaten. Als compromis werden de handen van het skelet gescheiden en in een klein kistje herbegraven in Coupvray.
Het brailleschrift is sinds de uitvinding niet veranderd en wordt nog steeds door blinden over de hele wereld gebruikt om zelfstandig te kunnen lezen en schrijven.