Tien jaar is Laurens De Smet uit Merelbeke. Hij had tot gisteren nog nooit op een surfplank gestaan. Na een uurtje les had hij het al onder de knie. Straf als je weet dat Laurens amper iets ziet. Zijn zicht is beperkt tot drie à vijf procent. Nochtans geen kneusje, deze jongen. Gaat naar een gewone school met een speciale computer. Heeft geturnd en atletiek gedaan. 'Lopen is niet zo moeilijk als je slechtziend bent. Gewoon naar de witte lijnen op de piste kijken.'
Met turnen en atletiek is Laurens gestopt. Surfen ziet hij sinds gisteren wel zitten. Dankzij de O'Neill Surf Academy, die kinderen met een visuele beperking laat proeven van de plank.
Ook Féline Dewaele (8) uit Loppem surfte voor het eerst. Zij heeft nog twee à vijf procent zicht uit één oog. 'Het was tof. Ik wist direct hoe ik op een plank moest staan.'
Félines tweelingzus Maxime surfte ook mee. Hun moeder Bénédicte Vankersschaever legt uit waarom dat voor Féline zo belangrijk is: 'De zus van Féline kan perfect zien. Als zij op kamp gaat, kan Féline nooit mee. Nu zijn ze hier allebei. Voor Féline is dat superbelangrijk.'
Opmerkelijke vaststelling van de surfleraars: deze beginners hebben dat surfen sneller beet. 'Laurens was na twee keer duwen vertrokken', zegt Ben Vandenbussche (26). 'Zijn gevoel voor evenwicht is opvallend goed.' Zelfde verhaal bij Jelle Rigole (25), coach van Féline. 'Ik ken haar al langer en ze is normaal gezien redelijk wild. Op het water was ze rustig.'
Moraal van het verhaal: op het water kan een beperking een voordeel zijn. 'Omdat deze kinderen geen schrik hebben', zegt Sofie Dobbelaere (29). Zij kan vergelijken: ze gaf ook les in atletiek aan blinden. 'Verspringen is voor een blinde niet zo simpel: het lijkt alsof je in een zwart gat springt. Op een surfplank val je gewoon in het water. Of een slechtziend kind ook alleen kan surfen? Als er iemand bij is. Een blind kind ziet een golf niet aankomen. Dat is niet erg: surfen doe je sowieso best met twee.'