"Wij willen over twee jaar naar de Paralympics"

Om het doel te raken, moet je het doelwit natuurlijk eerst zien te vinden.
Het komt erop neer dat de blinde schutters richten met een statief. Daarop is een verticale buis met een balletje gemonteerd, waarmee de schutter het statief kan aanpassen. Achter de blinde schutter staat een 'spotter', meestal de trainer of een begeleider, die aangeeft waar de eerste pijl terecht is gekomen. Dat wordt meegedeeld in 'uren' tegenover de roos. Ook wordt gezegd en in welke concentrische cirkel van het doel de pijl is beland. Zo kan de blinde schutter dus mikken.

Om valsspelers uit te sluiten, worden de blinde boogschutters ook geblinddoekt.

"Ware passie"

Ruben Vanhollebeke is momenteel de beste Belgische, slechtziende boogschutter. Hij haalde zilver op het Wereldkampioenschap boogschieten voor gehandicapten vorig jaar. "Voor mij was het eerst een hobby, maar algauw groeide het uit tot een ware passie. Ik train zo'n drie keer per week, met daarnaast nog conditieoefeningen. De grote droom? Dat zijn de Paralympics."

Normaal gezien vindt er in België jaarlijks maar één wedstrijd plaats voor blinde boogschutters. "Daar wil ik verandering in brengen", stelt organisator Raymond Haesaerts. "Je ziet dat we hier vandaag met vijf deelnemers zijn. Dat is een begin. Ik wil dit doen uitgroeien tot een populaire sport voor andersvaliden. Binnenkort begin ik ook met boogschieten voor rolstoelpatiënten. Het uiteindelijke doel zijn de Paralympics in 2012.
Als we daar met een groep naartoe kunnen, zou dat fantastisch zijn. Er is nog veel werk aan de winkel, want sponsors staan niet te dringen."